İHANETE ÇANAK TUTANLARA.......
Untitled document
Hani benim kanımdı dökülen sınırlarda.
Hani benim kanımdı akan oluk oluk
Din uğruna, yurt uğruna, hilal istiklal uğruna
Hani benim kanımdı bayrağa renk veren
Hani benim kanımdı toprakları vatan yapan;
ANLADIM ANLADIM Kİ ŞUNU;
Bir kan deposu gibi kullandılar beni,
Yıllarca yüzyıllarca
Parlak sözlerle boyadılar gözlerimi
Verdiler bana rütbelerin en büyüğü şehitlik rütbesini
Eşim dostum kavruluyorken dünya cehenneminde
Bol keseden bağışladılar bana cenneti
Yeter artık yeter atıldığım
Yırtıp atınca pembe perdeyi gözlerimden,
Anadan doğma gördüm gerçeği
Hani bendim Malazgirt’te Diyar-ı Rum’ u Türk yapan kılıcımla
Hani ben, ben getirmiştim dize Türk’ün önünde
Hani ben kazanmıştım, ben korumuştum bu toprakları,
Ben değil miydim Çanakkale’de o meşhur destanı yaratan,
Sakarya’da İnönü’de kan veren can veren
Bugün gene aynı ırkın kanı damarlarımdaki kan
Bugün yine Türk Oğlu Türk’üm eskisi kadar
Bugün yine nazlı sevgilim VATAN
Dün esrik can verirken cenk alanlarında
Duymadım karnımın açlığını, ama yaşarken duyuyorum
Savaş perdesi açılınca baş rolü oynayan ben
Barışta boş bir kovan gibi atılıyorum geriye,
Çoluğumla çocuğumla…….
Savaşların kahramanı, kürsülerin efendisi ve hayatın kölesi ben
Ve benim sırtımda onlar göbek büyütürken kahkahayla
Benim ciğerlerim yapıştı havasızlıktan,
Ben böyle döndüğüm halde kemikle deriye
Kabarıyor efendilerin göbekleri ileriye, enseleri geriye
Böyle bir karagözcü kuklası gibi beni zavallı kılan kader mader değil
Şehit oğlu şehit oluşudur babamın
Soyca ün saldıysak da öbür dünyalara
Bu dünyada
Baş vurmak para etmiyor torpille açılan kapılara
Bana gücü yeter kanunların, memleket çocuklarını hak diye çiğneyenlerin…
Vatan dertleriyle her yanım yara, yarama merhem sürecek bir el
Beni çürüdüğüm çamurdan bir karış olsun kaldıracak bir temel istiyorum
Omuzlarım acır, çekerken hayatın yükünü, onun ağırlığıyla çatırdarken iskeletim
Kuruluyor sırtıma apartmanlar……..
Şehre geldiğim zamanlar, gübre kokan evimden daha temiz asfalt
Geceler gündüze dönmüş bu şehirde, ne kadar çabuk geçiyor zaman
Ve ne kadar çabuk acıkıyor insan
Tanrının imansız kulları arasında sürüyorken çarığımı
Acıma yerine tiksinti buluyorum gözlerde
Hoş acınacak halim de yok ya ALLAH’A şükür
Çok şükür ALLAH’IMA dedim bu zamandır
Yiyecek bir lokma ekmek, bir baş soğan buldum diye
Çok şükür ALLAH’IMA dedim sırtıma giyecek bir çul
Devlete verecek para pul buldum diye.
Kışın kar morarttı, yazın toprak yaktı çıplak ayaklarımı
Ben gülmeyen MEHMET’İM, hakk için çarpar yürek,
Hakk için kükrer, hakk için dövüşürüm erkekçesine.
Alın terimle yoğrulan, kanım canımla kurulan bu VATAN benim
Yetiversin artık sömürüldüğüm,
Yetiversin kara yere kefensiz gömüldüğüm
Yetiversin bunca yıl çektiğim çile,
Yetiversin kahraman diye gezdiğim dilden dile
Şehvetle kanımı emerken toprak
Gerçi yazıldı adıma tarihte kaç altın yaprak
Gerçi kurtardım Vatanı Milleti
Çektim bir bayrak gibi Ülkeme hürriyeti
Lakin hani nerede ipek gömlekli altın gözlüklü efendiler?
İri tüylü hayvan derisi giyen süslü bebeklerse eğer millet
HEYHAT………Yeter artık, yeter gördüğüm rezalet
Benim kanun, benim devlet, benim millet
ADALET İSTİYORUM ADALET…