Geleceğimizi geçmişimizden daha oluşturabilmek için, çevrmizde oluşan bilgileri daha iyi yakalaybilmemizeve akılda tatbilmemize yarayan bir eğitim metodu daha vardır; “kendimize ait bir günlük tutmak”
Günlük, hayata dair kendi keşflerimizi kendi düşüncelerimiz yazdığımız bir yerdir. Hayatımıza bir şekilde dahil olmuş olaylar, kişiler hakkında kendi elimizle yazdığımız, kendi kelimerelimizle ifade ettğimiz deneyimlerimizi, duygularımızı, düşüncelerimizi, arzularımızı barındıran bir yerdir günlük.
Tuttuğumuz günlüğün en önemli faydalarından bir şudur. Gelecek ile ilgili karalar verebilmemiz için bugünü bütün yönleriyle görmemizi sağlar. Geleceğimiz ile ilgili kararlar veriken başmızdan geçmiş tecrübelrimizden çıkardığımız dersler, deneyimlerimiz elimizin altında hazır bulunmalıdır. İyi bir gelceğe adım atmak ve gelcekle ilgili kararlar verebilmemiz için elimizn altında duran ve iyi arşivlenmiş “geçmiş” bize iyi bir rehber olacaktır.
Yaşadığımız her olay beynimizde kayıt olsa bile bizim her olayı hatırlayabilmemiz mümkün olmamaktadır. O olay anında verdiğimiz karaların ince ayrıntılarını da hatırlayamamyız. Geçmişi daha iyi hatırlayabilmemiz için doğru bilginin elimizn altında olamsı gerekir. Bu da bizi geçmişte yaptığımız hataları bugün tekrarlamktan alıkoyar.
Günlük olmadan, duygularımız ve düşüüncelerimizi şekillendiren, yaşadığımız o özel anlar, unutkanlık rüzgarlarıyla, zihnimizn en kuytu keşlerine gidip, kaybolurlar. Bunlar kayıt altına alnmazsa olayları hatırlayabiliriz ama o an hissettiğimiz özel duyguları değil.
Günlük tutmanın ikinci bir faydası da şudur. Hayatlarımız hakkında yazı yazmak, bizi yaptığımız işler konusunda daha objektif düşünmeye sevkeder. Yazı yazarken bilgi akışı da yavaşlar.Hakkında yazı yazacağımız olayla ilgili düşüncelerimizi biraraya getirirken; o an ki deneyimimiz hakkında düşünmek ve onu analiz etmek için zaman kazanırız. İşte bizim geleceğimizle ilgili karalar vereceğimiz en kritk anlar bu anlardır. İşte düşüncerimizi hayatlarımızda çok önemli değişiklikler yapabilecek şekilde değiştiren de bu ayrıntılı incelemedir.
Günlük tutmak diğer insanlarla daha etkili iletişim kurmamıza da yardım eder. Günlük tutarken kendi düşüncelerimizin ve olayların özne inmek kendi fikirlerimizle daha iyi ilişkiler kuramamız sağlar. Böylelikle kendi potansiyelimizi de tanımış oluruz.
ABD başkanlarından Kennedy öldürüldüğü zaman, ülkenin önde gelen liderleri bu önemli olayı günlüklerine yazmışlarıdı. Bu tarihin oluştuğu anda kayıt edildiği nadir olaylardan biridir. Daha sonra William Manchester, bu günlüklerden yola çıkarak “Bir Başkanın Ölümü” kitabını yazmıştır. Bu kitap şimdye kadar yazılmiş en büyük tarihi belgelerden birisi olmuştur.
Hayatlarında başarılı olmuş bir çok kadın ve erkek, kişisel günlüklere sahip olan ve bunları sıkça gözden geçiren kimselerdir. Onların içgüdüleri onlara “yaşamaya değer bir hayatın belgelenmeye de değer olduğunu” söylemektedir. Günlük tutan her insana, gizli bir ses, önemli olduğunu yaşadığı her olayın kayt edilmeye değer olduğunu gizlice fısldamaktadır.
Başarılı olmak veya olmamak insanın hayatı boyunca verdiği bir takım basit karaların sonucudur. Günlük tutmak veya tutmamak başarının olmazsa olmaz şartlarından değildir. Ancak günlük tutmak insanın dünyaya bakışının oluşmasında çok önemli bir görev üstlnmektedir. Düzenli bir günlük tutmak bizim haytlarımız hakkında doğru bir bakış açısı geliştimemizi sağlar.
Okuma ve yazma alışkanlıklarımızı giderek kaybediyoruz. Bu da disiplinsiz bir düşünce alışkanlığı geliştimemize sebeb oluyor. Zayıf ve kötü düşünme alışkanlıkları. Zayıf değerler. Zayıf fikirler. Bu gidşat kontrol edilmezse üçüncü sınıf bir toplum olacağımız apaçık ortadadır.
Hayatla ilgili değerlere bakışımız değimediği sürece etkili bir ülke olmamız zordur. Bizi yöneten hükümetlerde, okullarımızda, işlerimizde, bulunduğumuz topluluklarda daha etkili ve yeterli liderlik oluşturabilmek breyin yükselen değerleriyle mümkün olabilir. İnsan olarak potansiyelimizi geliştimek için, her seferinde bir uygulama yapmak, bir kitap okumak, ve günlüğümüze bir tek olay yazmak için kendimize söz vermemiz için bu yeterli bir nedendir. Böyle yapmakla sedece kendi hayatımızı değiştirmekle kalmaz, çevremizdeki insanların hayatlarını da değiştirmiş oluruz.
S.Tüzün
